Nawigacja

Czytelnia

Dariusz Iwaneczko, Opór społeczny a władza w Polsce południowo-wschodniej 1980–1981, Warszawa 2005

Dekret o stanie wojennym ograniczał prawa obywateli do minimum i dał niesłychanie rozległe możliwości działania władzom. Ograniczono m.in. prawa do nietykalności osobistej, nienaruszalności mieszkań, tajemnicy korespondencji, prawo do zrzeszania się, a przede wszystkim zaostrzono przepisy prawa karnego. Wprowadzono postępowanie doraźne i rozszerzono zakres postępowania uproszczonego oraz przyspieszonego, ograniczając tym samym prawo do obrony. W czasie 48 godzin można było otrzymać wyrok dwóch lat więzienia. Wprowadzono godzinę milicyjną, ścisłą kontrolę korespondencji, wyłączono telefony [1].

[1] W województwie rzeszowskim w okresie stanu wojennego ocenzurowano 1 950 000 rozmów miejscowych, 931 848 rozmów międzymiastowych w ruchu ręcznym („liczba rozmów przerywanych ograniczyła się do kilkudziesięciu, głównie z powodu używania innego języka niezrozumiałego dla prowadzących kontrolę”), 340 tys. rozmów w ramach wyrywkowej kontroli w ruchu automatycznym. Korespondencja telegraficzna objęta była cenzurą w 100 proc. – skontrolowano łącznie 504 125 telegramów (AIPN Rz, 0023/1, t. 4, Sprawozdanie z całokształtu prowadzonej cenzury korespondencji telekomunikacyjnej i kontroli rozmów telefonicznych przez Wojewódzki Urząd Cenzury w Rzeszowie, 14 I 1983 r., k. 15–17).

Publikację można kupić w naszej księgarni internetowej ipn.poczytaj.pl

Zainstaluj wtyczkę FLasha aby zobaczyć odtwarzacz.
do góry